Lisdodde
Wie net als ik in de jaren 70 opgroeide, herinnert ze zich nog wel. Potten met pauwenveren en droogstukken. Vaak met die mooie rietsigaren erin. Pas jaren later leerde ik dat dit de Lisdodde betrof.
Buidelmees foerageert op grote lisdodde
Door peter Esselink
In Nederland hebben we twee inheemse soorten. De grote en de kleine lisdodde. In lengte ontlopen ze elkaar nauwelijks en kunnen ze twee meter lang worden. De kleine lisdodde heeft slankere bladeren dan de grote. Bij beide soorten groeit de plant in juni en juli met bruinige aren. De mannelijke aren bevinden zich boven de vrouwelijke. De mannelijke aren vallen snel af. Daaronder rijpen de vrouwelijke aren tot een zwartbruine, sigaarvormige kolf bij de grote lisdodde. Bij de kleine lisdodde zijn ze meer geel of groenig van kleur. In de winter valt deze door pluisvorming uit elkaar.
Afbeelding: Grote lisdodde
De plant is een helofyt en draagt bij aan het zuiveren van water. De woekerende wortels onder water helpen de bodem verstevigen en dragen bij aan het verlanden van ondiep water. Delen van de plant zijn eetbaar zoals de jonge kern van de stengels en de wortelscheuten die naar komkommer smaken.
Lisdoddebodemwantsen leven in de aar en zuigen aan de zaden. Alleen tijdens de voortplanting zie je ze aan de buitenkant. Buidelmezen zoeken in de sigaar naar deze en andere insecten. Het pluis wordt ook wel als nestmateriaal gebruikt door verschillende vogelsoorten. Al met al een zeer nuttige plant.
Lisdodde bodemwants