Paardenkastanjes met knaagsporen
Op 9 september kreeg ik bericht van Truus van der Hulst: “Welke dieren knagen op paardenkastanjes?” Er zaten enkele foto’s bij van kastanjes met knaagsporen, die ze had gevonden aan het eind van de Julianalaan. De vondst verraste me. Paardenkastanjes zijn giftig voor mensen en volgens mij zijn de meeste dieren er ook niet dol op.
Tekst: Caroline Elfferich
Met de Diersporengids van Annemarie van Diepenbeek kwam ik er niet uit. De foto’s van Truus heb ik doorgestuurd naar Annemarie. Haar reactie: “Ik kan er niet goed mee uit de voeten. Ik mis de spitse, vaak wat hoekige gaten van een vogelsnavel in het vruchtvlees. Een knaagdier is het ook niet geweest, dan zou je in het vruchtvlees parallelle groefjes van de snijtanden zien. En de zogenoemde 'halve maantjes' daarvan in de randen van de schil. Allemaal niets van te zien. Dus moeten het happen van een groter dier geweest zijn. Paardenkastanjes zijn erg bitter. In de loop der jaren heb ik erop gelet, ze worden zelden door dieren gegeten. Best een interessante vondst.”
Als ik mijn moeder vertel over de aangevreten paardenkastanjes zegt ze meteen: “Halsbandparkieten!” Daar had ik geen moment aan gedacht, maar het lijkt inderdaad een veelbelovende kandidaat. Ik bekijk de foto’s opnieuw en meen daarin het geknaag van parkieten te herkennen. Een parkiet bijt met de sterke snavel twee gaten in de vrucht. De scherpe punt van de bovensnavel blijft gefixeerd in de vrucht, terwijl de vogel met de rondere, kortere ondersnavel stukjes uit het vruchtvlees schept.
Truus merkte op dat halsbandparkieten niet op de grond eten. Dat klopt. Doorgaans plukken ze vruchten terwijl die nog aan de boom hangen. Ze eten ervan totdat ze genoeg hebben of tot de vrucht per ongeluk valt. Knaagsporen zijn op foto’s moeilijker te beoordelen dan in het echt. Op 12 september ga ik met Truus zoeken onder de boom. We vinden er 8. Ze bevestigen het vermoeden dat de knaagsporen van halsbandparkieten zijn.
Als ik Annemarie op de hoogte breng van de bevindingen is haar reactie: “Ik denk dat je gelijk hebt met je vermoeden dat het vraat van halsbandparkiet betreft. Ik woon in Veghel en hier in de hele regio zie je nergens halsbandparkieten. Ikzelf had dus geen ervaring met aangevreten paardenkastanjes door deze soort. Ik zou wel enkele exemplaren willen hebben. Zou je me er een paar willen sturen? Dan kan ik ze verpakken in mijn sporencollectie, die binnenkort zal verhuizen naar een museum.”
Toen ik onze vondsten bekeek bleek het merendeel al zwaar beschimmeld. Ik kon er slechts één opsturen die nog toonbaar was.